وبلاگ ورودی برق 88 خواجه نصیر

چند سال پيش، اواخر شب، خانمي با مـن تمـاس گرفـت و مـن او را نميشناختم. ايشان گفت من مشـكلي دارم و مـدتي اسـت بـراي حـل آن تلاش ميكنم و از افراد زيادي پرسيده ام، امـا بـه پاسـخ نرسـيده ام، بـه مـن
گفته اند ملكيان ميتواند پاسخ دهد. البته آثار شما را كه خوانـده ام احسـاس نميكنم بتوانيد پاسخ مرا بدهيد، اما به هر حـال همـه مـرا بـه شـما ارجـاع داده اند. اين خانم سؤالش را طرح كرد و گفت من مدتي است نميدانم قبر حضرت زهرا(س)بـالاخره در قبرسـتان بقيـع اسـت، يـا در ميـان منبـر و محراب و اين برايم مسئله شده است.
اولين پاسخي كه به ايشـان دادم ايـن بود كه گفتم من واقعاً به حال شما غبطه ميخورم؛ زيـرا انسـاني كـه واقعـاً ديگر هيچ مشكلي در زندگي اش نداشته باشد، غير از اينكه فقط محـل قبـر حضرت زهرا(س) را نداند، جداً غبطه انگيز است و من به اين انسان غبطـه ميخورم؛ زيرا من بايد ميلياردها مشكل را حل كنم تا به اين مسـئله برسـم كه محل قبر حضرت زهرا(س) كجاست.