سال اول دانشگاهمون با همه خوشی ها و ناخوشی هاش گذشت. این روزا بچه های خوابگاهی دارن میرن خونه هاشون. کسانی هم که پروژه ای دارند دارن کاراشونو تموم می کنن. دانشکده خلوت شده.

حس غریبی دارم. گاهی به این فکر می کنم که سه چهار سال دیگه تو یه همچین روزایی باید از دانشگاه و همدیگه خدا حافظی کنیم.

میگن دوره کارشناسی بهترین دوران تحصیله. نمیدونم من و شما چقدر از این یک سالی که گذشت استفاده کردیم و چقدر خاطرات خوش برای خودمون و همدیگه رقم زدیم؟!

دو ترم گذشت اما هنوزم خیلی وقت داریم که از این دوران استفاده کنیم.

بیاین اگه تو این یه سال خاطرات ناخوشایندی از همدیگه داریم فراموش کنیم. به این فکر کنیم که چند سال دیگه ای که کنار هم تحصیل می کنیم دوره خاطره سازی برامون بشه.

معمولا بچه ها تابستون وقت بیشتری دارن که به علایقشون بپردازن. برای همتون تابستون قشنگ و خوشی رو آرزو می کنم.

احتمالا سفری در پیش دارم دعا کنید که بتونم برم.

محمد (آصف) طیبی