وبلاگ ورودی برق 88 خواجه نصیر

اما اصل متلب:

اولین چیزی که از متلب می شه گفت اینه:

x=3;

کار خاصی نکردم. فقط مقدار متغیر x رو تو پنجره Command Window نوشتم. اگه حالا Enter رو بزنید مقدار x توی workspace ثبت می شه. تا موقعی که مقدار x رو تغییر ندید برنامه x رو 3 می شناسه. اون ";" رو بعد x می بینید. این بار نمی ذاریمش بعد Enter می زنیم.

x=3

خوب تنها فرقی که کرد که تو صفحه نمایش داده شد. همین.

حالا همین x رو نگه می داریم و این رو می نویسیم:

y=3*x^2+x/2-1;

کار خاصی انجام نشد. فقط به جای x عدد 3 رو گذاشت بعد حساب کرد. اما از علامت ها خیلی تعجب نکنید. "*" همون ضربه "^" همون توانه و "/" هم تقسیمه. حواستون باشه هر موقع خواستید یه عدد تو یه متغیر ضرب کنید این علامت رو بگذارید. یه موقع فکر نکنید حالا این برنامه خیلی نزدیک زبون ریاضیه بنویسید 3x . هر زبون برنامه نویسی  قاعده خودش رو داره.

خوب حالا می یایم با هم یه ماتریس عددی می نویسیم. این یه ماتریس با یه سطره.

x=[1 3 6 7 12 8 8];

شما می تونید اعداد ماتریس رو با "," هم جدا کنید. دوستانی که چشماشون ضعیفه اون علامت اسمش ویرگوله. خوب حالا یه ماتریسه 3×3 می نویسیم. نگاه کنید:

x=[1 2 3;2 3 5;4 5 6];

خوب بیشتر از این به درد تون نمی خوره. حالا می خوام رسم نمودار رو شروع کنم.

برنامه نویسی با متلب راحته ولی هویج که نیست. راحت یه معادله بذاری توش اونم خوشگل برات رسم کنه. کاری که متلب می کنه اینه که از ماتریس یه عدد ور می داره می ذاره تو تابع. یه عدد از تابع می ده. بعد هم که تموم شد تعدادی نقطه از توش در می یاد. بعد هم نقاط رو به هم وصل می کنه. خوب حالا ما بیایم تک تک نقاط رو در بیاریم بذاریم توش نابود می شیم. اینجا چند تا فوت کوزه گری می مونه. این رو که می نویسم نگاه کنید تا بعد توضیحش رو بدم:

x=-1:3e-3:1;

الان من یه کلک رشتی زدم. اینی که بالا می بینید یه ماتریسه. اما چه ماتریسی. این یه ماتریس با یک سطره. اعدادش هم از -1 شروع می شه و تو هر مرحله 3e-3 یا 3×10^-3  اضافه می شه تا به قبل از 1 برسه. همیشه می خواید ماتریس رو این جوری بنویسید یادتون باشه که اولین عدد شروع ماتریسه. دومین عدد مقداریه که در هر مرحله به مرحله قبل اضافه می شود تا به سومین عدد برسد. البته شما اگر خواستید عدد دوم 1 بگذارید یعنی ماتریس در هر مرحله به اضافه 1 شود میتوانید چیزی ننویسد. مثلا:

n=1:200;

در اینجا ماتریس از 1 شروع می شه و یکی یکی زیاد می شه تا به 200 برسه.

 حواستون به ";" باشه اگه ماتریس طولانی باشه یه ساعت طول می کشه عددها رو بنویسه البته اگه این جوری شد Ctrl+Break رو بزنید. خوب ما الان می خوایم تابع y=2x²+3x+1  رو رسم کنیم.

y=2*x^2+3*x+1;

نوشته بالا رو تو متلب نوشتی. چی شد. اجرا نمی کنه. نترس متلبت خراب نیست. من هم باید تا حالا شناخته باشی. چرت و پرت نمی نویسم. می خواستم این رو بنویسی که یه بار رکب بخوری از این کارا نکنی. البته اکثر عزیزان این رو اول می خونن بعد تو نظرات به آدم تیکه میندازند. البته این اکثریت از اقلیتی هستند که این پست رو کامل می خونن. خوب بهتره بی خیال شم.

الان x یه ماتریسه. چه طور می شه ماتریس رو به توان رسوند. می فهمم. منظور ما این بود که تک تک اعداد رو به توان برسونیم. هیچ مسئله ای نیست. بچه های متلب ساز یه فکری به حال این مسئله کردن. اینا رو که ببینید می فهمید که به قول یکی از دوستام رگه هایی از شیرازیا به چشم می خوره. خیلی کارمون رو راحت کردند. از این به بعد اگه خواستیم تک تک اعداد یه ماتریس رو به توان برسونیم یا ضرب و تقسیم کنیم از نماد های زیر استفاده می کنیم:

./

.*

.^

اگر هم که قرار بود جمع و تفریق کنیم از + و – استفاده می کنیم. چون جمع و تفریق ماتریس ها همون چیزیه که ما می خوایم.

خوب حالا تابع بالا رو بازنویسی می کنیم:

x=-1:1e-3:1;

y=2*x.^2+3*x+1;

حالا می تونید با این دستور تابع خودتون رو از بازه ی (-1,1) رسم کنید.

plot(x,y)

خوب مبحث رسم توابع تو مختصات دکارتی هم تقریبا تموم شد. یه روش دیگه هم هست که بعضی اوقات ممکنه روش بالا جواب نده. اون رو گذاشتم واسه یه وقته دیگه. از شنیدن هر گونه انتقاد هر چند زننده خوشحال می شم. سوالی هم داشتید بپرسید. جوابش رو بدون هیچ مزد و منتی می دم. تا بعد.