وبلاگ ورودی برق 88 خواجه نصیر

روزهای پایان هفته معمولا روزهای شیرینی برای یک دانشجوی خوابگاهی است که این خود دلایلی دارد:

عده ای که منزلشان نزدیک به تهران است ویا تهرانی خوابگاهی هستند آخر هفته را به خانه برگشته و دیداری تازه می کنند و روحیه ای نو.

عده ی دیگری که اقوام وآشنایان خوبی در تهران دارند به خانه ی آنها می روند و به اصطلاح چتر

می شوند.

معدود افرادی نیز که تا کنون درس ها را مرتب خوانده اند به مرور درس های ارائه شده در هته ی گذشته شان می پردازند و بر اعتماد به نفس خود می افزایند.

یک سری دیگر از دوستان خوش گذران آخر هفته ای را به تفریح و بیرون رفتن اختصاص می دهند   پایی در برفاب ها فرو می کرده و خستگی هفته ی گذشته را از تن بیرون کرده و از بوی گل های شاداب و تازه سربازکرده ی بهاری نفسی تازه کرده وانرژی ای سرشار برای هفته ی آینده می گیرند که به حق خوشا به حالشان.

تعداد دیگری نیز همچون من آخر هفته ی زیباتری را برای خود می سازند وبا تمرین کارهایی همچون جارو کردن  ظرف شستن  میوه شستن  سبزی پاک کردن  غذا درست کردن و..... مهارت های اولیه ی زندگی را مرور می کنند  که البته فکر نکنم تعدادشان خیلی زیاد باشد.

این جور کارها چندین مزیت دارد: یکی همان که ذکر شد فراگیری مهارت های زندگی  دیگری ترویج فرهنگ همکاری در زندگی روز مره  تلنگر زدن به هم اتاقی ها به امید آنکه آنها نیز کاری یاد گرفته که هم به درد الان شان بخورد و هم چند سال آینده در زندگی مشترک و از مهم تر انسان به یاد زحمات جبران ناپذیر مادرش می افتد که این نازنین چقدر فداکار است که از آغاز زندگی ما تا آنجا که خدا بخواهد بدون هیچ منت و چشم داشتی این کارها را نه تنهافقط به سهم خودش بلکه به اندازه ی تمامی افراد خانواده انجام می دهد.جا دارد در همین جا از زحمات تک تک مادرانمان سپاس گذاری کرده و دستشان را دورادور ببوسم به اخص خاک پای مادر خودم را توتیای چشم و دل غمبارم گرفته و از خداوند منان طول عمر با عزت برایش درخواست کنم.

البته این تعداد نه خیلی زیاد در پایان  شب قشنگی خواهند داشت می پرسید چرا؟ به دلایل زیر :

آخر هفته ی شما چگونه است؟